Anne Snick is full member van de Club van Rome en fellow van de World Academy of Art and Science. Ze is actief als actie-onderzoeker en deelt de kennis die zo ontstaat via lezingen, workshops en publicaties. In haar doctoraat aan de KU Leuven onderzocht ze de ethische vraag op grond waarvan we oordelen of iets goed is voor de menselijke ontwikkeling. Na een tiental jaar academisch onderzoek ging ze aan de slag in het praktijkveld van armoede en uitsluiting, steeds met oog voor de systemische oorzaken van maatschappelijk onrecht. De mechanismen die tot armoede en ziekte leiden, liggen ook aan de basis van ecologische crisissen, en daarin speelt het westerse, ‘extractieve’ geldsysteem een centrale rol. Anne hanteert een methodologisch kader gebaseerd op process ecology, dat in kaart brengt hoe bestaande niches van maatschappelijke veerkracht versterkt en verbonden kunnen worden. Ook het onderzoek naar het financiële systeem vertrekt van hefbomen die gemeenschappen zelf al hanteren om geld als middel voor welzijn in te zetten.
Met Anne Snick krijgen de Grootouders er een gedreven ambassadeur bij die ons kan helpen om met een systeembril naar de realiteit te kijken en nieuwe mogelijkheden te zien.
Dit is de motivatietekst die ze ons bezorgde.
Ik herinner me nog de opschudding die het rapport ‘Grenzen aan de groei’ van de Club van Rome destijds teweeg bracht: bij business as usual zou vanaf 2030 onze industriële samenleving aan haar grens komen. Ik vond het dan ook verbijsterend dat zowat alle maatschappelijke geledingen ‘groei’ onverminderd als doel bleven najagen, ook al werd de ecologische en sociale schade steeds duidelijker. En ja, vandaag kleuren zeven van de negen planetaire grenzen rood en is de ongelijkheid groter dan in feodale tijden. Er rest ons nauwelijks nog tijd om het tij te keren.
In zijn boek “Geld genoeg maar niet voor jou” spreekt Thomas Bollen met een voormalig gouverneur van een nationale bank. Die vertelt dat in het bestuur en de operationele tak van centrale banken geen tijd en interesse is voor fundamentele discussies over het systeem. Pas na zijn pensioen kreeg hij de mentale ruimte om buiten de heersende kaders te denken en de onderliggende problemen te zien. Zijn getuigenis schetst voor mij de unieke rol en wijsheid van grootouders, de cruciale bijdrage die zij kunnen leveren.
Vandaag smeken onze jongeren om destructieve socio-economische kaders te herzien. Zij hebben echter niets te piepen in de organen waar maatschappelijke en politieke keuzes worden gemaakt en over hun toekomst wordt beslist. Daarom is het zo machtig mooi dat grootouders zich aan hun zijde scharen. Grootouders hebben immers de wijsheid, het morele gezag én de sociale contacten om in gesprek te gaan met de generatie die nu aan de knoppen zit.
Ik ben dan ook vereerd ambassadeur van GvhK te worden.
Anne Snick
Illustratie: ©gvhk.be


Reactie toevoegen